VOLLYBAL - Na een spannende en zware uitwedstrijd (3-2 verlies) werd door de meiden van coach Henk Schreuder uit gezien naar de return tegen deze ploeg. De doelstelling betekende dat de thuisploeg minimaal moest winnen en liefst met 3-1 of 4-0, waarmee DIO ook op de ranglijst kon worden gepasseerd. En dat gebeurde dan ook. Flash won de thuiswedstrijd tegen DIO met 3-1. En de setstanden waren: 25-14, 25-12, 25-23, 27-29.
In de voorbespreking waren de sterke en de zwakke punten van DIO besproken, en coach Schreuder stuurde Esther Tunteler, Sandra Laarman, Manon van Rheenen, Leonie Kragt, Evelien Matthijssen en Colinda Makken het veld in, verdedigend aangestuurd door de vaste Libero Ellin Frericks.
Vanaf de eerste opslag lieten de Flashies zien scherp als een scheermes aan de wedstrijd te willen beginnen. Zowel serverend, aanvallend en blokkerend waren ze de bovenliggende partij. Via 3-7 en 7-13 werden de duimschroeven aangedraaid en werd de set in slechts 17 minuten in Veendams voordeel beslist: 25-14.
Na de veldwissel denderde de Veendammer meiden op exact dezelfde wijze door en weer werden de Friese tegenstandsters geconfronteerd met snelle en harde aanvallen, waarmee de wat trage veldverdediging van DIO absoluut geen raad wist. Eigenlijk konden de gasten alleen door af en toe wat moeilijke serves de dadendrang van Flash op afstand volgen. In opnieuw 17 minuten werd het zelfs: 25-12.
Onder het motto ‘je moet wisselen als het moet of als het kan', kwam Marlinda Gorens op mid voor Manon van Rheenen en Janine Bouwmeester voor Leonie Kragt.
Even werd het ritme wat onderbroken en nam DIO een flinke voorsprong. Toen rechtten de dames van Flash de rug en herpakte het eigen spelletje. Stap voor stap naderden zij de opponent uit Oosterwolde en op 21-21 was de stand weer gelijk getrokken. Nu was het zaak om de gasten af te troeven in het beperken van de eigen fouten. Dat lukte prima en de set rolde met 25-23 in de Veendamse sporttassen.
Het eerste doel was bereikt (winst en passeren op de ranglijst) maar de slagroom op de taart (Sandra Laarman was jarig) moest als het even kon ook nog worden binnengehaald.
DIO gaf echter niet op en ging vrijuit op jacht naar het ene puntje dat nog haalbaar was. Flash daarentegen speelde wat minder verzorgd aan de eigen kant van het net, waarmee de aanval voorspelbaar werd. Hierdoor werd het een spannende apotheose.
Die uiteindelijk met 27-29 naar de gasten ging, mede door een slotserie aanvallen van de gevaarlijkste midaanvalster (Karla Post) uit het Drents-Friese wold.
Het maakte de vreugde over de goede partij en de winst er nauwelijks minder om, maar de les was duidelijk. Iets minder scherp spelen (vooral serverend) kun je tegen geen enkele ploeg permitteren.
De competitie nadert zijn einde en met nog 6 wedstrijden te gaan bevinden de Flashies zich nadrukkelijk in de grote middenmoot op de zevende plek. Er is meer mogelijk, maar dan moeten ze de resterende 6 ‘potten' wel vol aan de bak.
Het eerste loodzware karwei staat volgende week zaterdag in Hoogeveen op het programma, waar Olhaco haar derde positie zal willen verdedigen. Aanvang 18.00 uur.
